Узган ел һәм әле дә никадәр мәрхәмәмәтлек, шәфкатьлелек мөһим сыйфатлар икәне аңлашылды. Кеше өчен борчылу, кеше кайгысын аңлау, аны үзеңнеке кебек кабул итү хисенә ия булу никадәр нигъмәт икәненә төшенелде. Эмпатия бармы, юкмы... Никадәр ул синдә...

Кешеләрнең, җитәкчеләрнең күңелләренә шәфкатьлек салуны сорау - төп догаларның берсе. Матурлык, акыл та ул кадәр мөһим түгел икән, ә кешелеклелек, кече күңеллелек кадерле.

Имин ел булсын, хәере белән килсен. Аллаһ Тәгаләнең яратуында, саклавында яшәргә язсын. Тынычлык урнашсын, мәрхәмәтлек, яшәешнең кадере артсын.